เรื่องเด่น เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันพฤหัสบดีที่ ๑๓ สิงหาคม ๒๕๖๙

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันพฤหัสบดีที่ ๑๓ สิงหาคม ๒๕๖๙

​

 

วันนี้ตรงกับวันพฤหัสบดี ๑๓ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙ ตรงกับวันพระ แรม ๑๕ ค่ำ เดือน ๘ - ๘ ปีมะเมีย โชคดีที่วันพระในพรรษาทางวัดท่าขนุนงดการบิณฑบาต เพื่อให้ญาติโยมมาใส่บาตรที่วัดทีเดียว จึงไม่ต้องเปียกฝนที่กระหน่ำลงมาอย่างกับฟ้ารั่วทั้งวันทั้งคืน..!

ครั้นเมื่อเจริญพระกรรมฐานและทำวัตรเช้าเสร็จแล้ว ก็ได้แต่รอเวลาได้อรุณเพื่อไปฉันเช้าร่วมกันที่หอฉัน จากนั้นก็ช่วยกันทำความสะอาดวัด ซึ่งในช่วงหน้าฝนแบบนี้ การปัดกวาดต่าง ๆ จะทำได้ยากมาก เพราะว่าใบไม้มักจะติดอยู่กับพื้นจากน้ำฝนที่ดูดอยู่ จึงทำให้กวาดขึ้นยาก ต้องเสียเวลาในการกวาด หรือต้องออกแรงมากขึ้น

จนกระทั่งประมาณ ๘ โมงครึ่ง กระผม/อาตมภาพก็แต่งองค์ทรงเครื่องเต็มยศ ลงไปสนทนาธรรมกับญาติโยม ซึ่งวันนี้ได้ปรารภในเรื่องของการใช้จุลศักราช ซึ่งเรานิยมใช้ตามแบบพม่าอยู่ระยะหนึ่ง มาถึงปัจจุบันนี้ การใช้จุลศักราชมีความสำคัญน้อยลง ยกเว้นบรรดาโหราจารย์ต่าง ๆ ที่ยังใช้อยู่ เพื่อประกอบให้เกิดความแม่นยำมากขึ้นในการทำนายทายทักต่าง ๆ

ครั้นเมื่อได้เวลา ทางด้านทายกก็ทำการนิมนต์พระธรรมกถึกขึ้นแสดงพระธรรมเทศนา ซึ่งผู้ที่ทำรับภาระในช่วงเช้านี้ก็คือ "ท่านวิน" (พระราวิน อรุโณ) ซึ่งได้ทำการแสดงพระธรรมเทศนาในหัวข้อการบริจาคให้ทาน เพียงแต่ว่าบาลีที่ท่านตั้งขึ้นเป็นอุเทศก็คือ "จาโค ปะฏินิสสัคโค มุตติ อะนาละโย ฯ" นั้น ไม่ใช่แค่การบริจาคให้ทานเฉย ๆ หากแต่ว่าเป็นการสละออกซึ่ง รัก โลภ โกรธ หลง จึงทำให้เกิดการหลุดพ้นขึ้นมาได้

แสดงว่าผู้แต่งกัณฑ์เทศน์กัณฑ์นี้ ไม่ได้มีความรู้ในด้านของการปฏิบัติเพื่อเข้าถึงที่สุดแห่งทุกข์ จึงเอาคำว่า "จาโค" มาใช้แค่จาคานุสติเท่านั้น..!

 

เมื่อเสร็จจากการแสดงพระธรรมเทศนาก็ต่อด้วยการเจริญพระพุทธมนต์ ซึ่งวันนี้จะรวมการทำบุญถวายหลวงปู่สาย (พระครูสุววรณเสลาภรณ์) อดีตเจ้าอาวาสวัดท่าขนุน อดีตเจ้าคณะอำเภอทองผาภูมิไปด้วย เพราะว่าจะมีการทำบุญถวายท่านทุกวันที่ ๑๔ ของเดือน แต่ด้วยความที่ว่าในช่วงเข้าพรรษา เรามีการทำบุญทุกวันพระอยู่แล้ว ครั้นจะหยุดทำบุญเพิ่มอีก ๑ วัน ก็จะทำให้ญาติโยมต้องลำบากเสียเปล่า ๆ จึงเลือกเอาวันพระที่ใกล้เคียงวันที่ ๑๔ มากที่สุด แล้วทำบุญถวายท่านไปด้วย

เมื่อเสร็จจากการทำบุญภาคเช้า กระผม/อาตมภาพก็มาเก็บข้าวของขึ้นรถ เนื่องจากได้ทำการขอสัตตาหะฯ ในท่ามกลางสงฆ์ไปตั้งแต่เช้าแล้ว เพื่อที่จะเดินทางในวันนี้ เมื่อฉันเพลเสร็จเรียบร้อย ก็เดินทางฝ่าฝนจากทองผาภูมิลงสู่กาญจนบุรี และวิ่งเลยที่ไปวิทยาลัยสงฆ์กาญจนบุรี ศรีไพบูลย์ อำเภอพนมทวน จังหวัดกาญจนบุรี เนื่องเพราะว่าวันนี้มีการประชุมคณะกรรมการตรวจสอบพัสดุและควบคุมงานก่อสร้างอาคารอเนกประสงค์ หรือว่าอาคารหอประชุมของวิทยาลัยสงฆ์กาญจนบุรี ศรีไพบูลย์ ซึ่งกระผม/อาตมภาพนั้นได้รับแต่งตั้งเป็นหัวหน้าคณะผู้ควบคุมงาน

มาถึงก็ต้องไปตรวจดูสถานที่ก่อสร้างก่อนว่าไปถึงไหนแล้ว จากนั้นก็เข้าร่วมการประชุม ซึ่งตอนแรก ดร.ท่านเจ้าคุณวีระ - พระวิสุทธิพงษ์เมธี, ดร. (วีระ มหาวีโร ป.ธ. ๗) รองผู้อำนวยการฝ่ายบริหาร วิทยาลัยสงฆ์กาญจนบุรี ศรีไพบูลย์ เกี่ยงให้กระผม/อาตมภาพนั่งหัวโต๊ะเป็นประธาน แต่กระผม/อาตมภาพดันท่านขึ้นไปแทน บอกว่าการประชุมก็ต้องนั่งกันตามหน้าที่ ท่านเป็นรองผู้อำนวยการ ก็ต้องทำหน้าที่ประธานในที่ประชุม

พวกเราว่าถึงเรื่องการก่อสร้าง ซึ่งตอนนี้ทางผู้รับเหมาทำเรื่องขอเบิกเงินค่าก่อสร้างในงวดที่ ๓ มาแล้ว เพียงแต่ว่ามีข้อผิดพลาดในสัญญาที่ไประบุว่า ต้องมีการเทพื้นชั้นที่ ๒ เสร็จเรียบร้อย ซึ่งความจริงแล้วคือการเทพื้นชั้นที่ ๑ จึงต้องให้ทางคณะกรรมการไปทำหนังสือขอเปลี่ยนแปลงสารบัญ ก็คือข้อมูลที่ถูกต้องมาก่อน พวกเราถึงจะอนุมัติจ่ายได้

เรื่องพวกนี้ต้องบอกว่าเป็นความปวดหัวของคณะกรรมการ ตลอดจนกระทั่งผู้รับเหมา เพราะว่าถ้าหากไม่เป็นไปตามสัญญาแล้วอนุมัติไป พวกเราก็อาจจะเจอข้อหาปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบก็ได้..!

 

ส่วนในเรื่องของการติดตามตรวจงานต่าง ๆ นั้น มีการทักท้วงเรื่องการที่ไม่ได้ใช้ "เหล็กคอม้า" ในการเทคานรับน้ำหนัก แต่ทางด้านเจ้าหน้าที่ของบริษัทรับเหมาแจ้งว่าเป็นการใช้ "เหล็กแซง" ซึ่งเป็นไปตามที่ระบุไว้ในการออกแบบ ซึ่งตรงนี้ กระผม/อาตมภาพต้องถือว่าติดตามความก้าวหน้าของวิศวกรไม่ทัน..! เพราะว่าเคยใช้แต่การใช้เหล็กคอม้า แต่นี่เป็นเหล็กแซงมาทั้ง ๒ ด้านแล้วก็ผูกเข้าหากันเฉย ๆ ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าตามหลักวิศวกรแล้วจะมีความแข็งแรงเทียบเท่าเหล็กคอม้าของเดิมหรือเปล่า ? แต่ในเมื่อเขายืนยันว่าเป็นไปตามหลักวิศวกร ก็ต้องอนุมัติผ่านให้..!

ส่วนในเรื่องของวัสดุเหล็กต่าง ๆ ที่รับมา ซึ่งทางผู้รับเหมาทำการพ่นสีกันสนิม กระผม/อาตมภาพก็ได้ทักท้วงไปว่า ควรจะเป็นการทำรางแล้วก็ชุบมากกว่า เนื่องเพราะว่าถ้าเป็นการพ่น ก็จะได้เฉพาะภายนอกเท่านั้น ด้านภายในจะไม่มีสีเคลือบอยู่เลย ความคงทนก็จะน้อยกว่า ทางผู้รับเหมาก็อนุโลมตามว่า ขอตั้งแต่งวดหน้าเป็นต้นไป จะทำการชุบเหล็กให้ แต่ว่างวดที่ผ่านมาได้ทำการพ่นไปแล้ว พวกเราจึงต้องอนุโลมเพื่อความสะดวกในการปฏิบัติหน้าที่ของเขา

แล้วก็ไปทำการตรวจรับพัสดุด้วยกัน ต้องบอกว่าวันนี้คณะกรรมการมาเกือบจะครบทุกคน ยกเว้น ดร.พระครูจีรพันธ์ (พระครูศรีธรรมวราภรณ์, ดร.) ซึ่งท่านติดในเรื่องของการลงแสดงพระปาฏิโมกข์ แต่กระผม/อาตมภาพนั้นได้มอบฉันทะให้กับพระภิกษุวัดท่าขนุนไปแล้ว ความจริงก็จะทักท้วงมาเหมือนกันว่าเป็นวันลงอุโบสถฟังปาฏิโมกข์ แต่ด้วยความที่ว่าการนัดกรรมการนั้นมีการนัดล่วงหน้าไปแล้ว ถ้าเราไม่ได้มาร่วมงานด้วย ก็ต้องเสียเวลานัดกันอีก จึงต้องใช้วิธีมอบฉันทะให้พระภิกษุสงฆ์ลงทบทวนพระปาฏิโมกข์แทน

 

เมื่อตรวจรับพัสดุเรียบร้อยแล้ว กระผม/อาตมภาพก็วิ่งตรงไปยังวัดสี่แยกเจริญพร ตำบลหนองกระทุ่ม อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม เพื่อเยี่ยมพระครูเทพ (พระครูปฐมสาธุวัฒน์) เจ้าอาวาสวัดสี่แยกเจริญพร เนื่องเพราะว่าช่วงนี้เป็นวันเกิดของท่าน จึงได้มาถวายมุทิตาในโอกาสที่ท่านเจริญอายุวัฒนมงคล ๕๘ พรรษา

แล้วก็ฟังท่านปรารภในเรื่องของการมีทางด่วนพิเศษเอ็ม ๘๑ แล้วทำให้ผู้คนส่วนใหญ่ไม่เดินทางผ่านหน้าวัดสี่แยกเจริญพรอีกเลย ส่วนใหญ่ก็จะใช้วิธีขึ้นทางด่วน เพราะว่าประหยัดเวลา แล้วก็หลีกเลี่ยงรถติดได้ ซึ่งถ้าคิดเฉลี่ยค่าน้ำมันและค่าเสียเวลาแล้ว ทำให้การขึ้นทางด่วนนั้นสะดวกกว่ามาก

เมื่อผู้คนลดน้อยถอยลง ทุกวันนี้รายได้จากการที่มาสักการะรูปหล่อหลวงปู่หลิวขี่เต่าของทางวัดสี่แยกเจริญพร ก็ลดลงไปด้วย ถึงขนาดไม่พอจ่ายค่าน้ำค่าไฟในแต่ละเดือน..! ฟังท่านปรารภแล้วก็ได้แต่ให้กำลังใจให้สู้กันต่อไป เนื่องเพราะว่าท่านเองนั้น ทุ่มเทให้กับการก่อสร้าง ชนิดที่แทบไม่มีเงินเหลือติดวัด จึงทำให้เมื่อถึงเวลาที่ทุกสิ่งทุกอย่างไม่เป็นไปตามลักษณะเดิม เงินทองไม่เข้ามา ทำให้ต้องเดือดร้อนในเรื่องค่าใช้จ่ายของวัดแบบนี้

ครั้นให้กำลังใจเพื่อนฝูงแล้ว กระผม/อาตมภาพก็ต้องเดินทางกลับ วันนี้จะไปค้างที่วัดท่ามะขาม (วัดราษฎร์ประชุมชนาราม) ของพระครูบ่าว (พระครูกาญจนปริยัติคุณ) เนื่องเพราะว่าพรุ่งนี้ต้องไปร่วมงานประชุมอบรมพระนวกะของคณะสงฆ์อำเภอท่ามะกา แล้วถึงจะได้เดินทางกลับวัดท่าขนุน

ยังโชคดีที่ว่าทางด้านจังหวัดนครปฐมก็ดี ทางด้านตัวเมืองกาญจนบุรีก็ดี ฝนฟ้าไม่ได้กระหน่ำทั้งวันทั้งคืนแบบวัดท่าขนุน มาถึงแล้วรู้สึกว่าเวลาเดินแล้วเท้าไม่เปียกนี่มีความสุขมากทีเดียว ทำให้คิดว่าบางทีความสุขของคนนั้น ก็ไม่ได้มาจากเรื่องใหญ่เรื่องโตอะไรเลย แค่มาจากในเรื่องของการที่รู้สึกสบายกาย สบายใจมากขึ้นเท่านั้นเอง..!

สำหรับวันนี้ก็ขอเรียนถวายพระภิกษุสามเณรของเรา และบอกกล่าวแก่ญาติโยมแต่เพียงเท่านี้

พระครูวิลาศกาญจนธรรม, รศ.ดร.
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน
วันพฤหัสบดีที่ ๑๓ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙
(ถอดจากเสียงเป็นอักษร โดย เผือกน้อย)